Wędrówki po winnicach i piwnicach - Winnica Dantego

Jednym z najstarszych obszarów uprawy krzewów winnych i produkcji wina są Włochy. Uprawą winorośli na Półwyspie Apenińskim zajmowali się już Etruskowie i Grecy, a od nich tajniki produkcji wina przejęli starożytni Rzymianie. Dzisiaj szacuje się, że powierzchnia Włoch – od położonej na południu Sycylii aż po położone na północy regiony Piemont, Lombardię, Trydent, Wenecję Euganejską i Julijską – usłana jest milionem winnic. Duża konkurencja na rynku win krajowych (włoskich), zastój w przemyśle winiarskim (spowodowany napływem dość tanich win z obszarów pozaeuropejskich: USA, Australii, Południowej Afryki) spowodowały skierowanie się właścicieli winnic i producentów win na turystykę winiarską.

We Włoszech enoturystyka powiązana jest jednocześnie ze zwiedzaniem miejsc interesujących pod względem historycznym, architektonicznym, kulturowym czy sportowo-rekreacyjnym. Jednym z takich obszarów, gdzie spotyka się enoturystykę kulturową, jest prowincja Werona w regionie

Veneto, czyli Wenecja Euganejska. Stolicą prowincji jest miasto o tej samej nazwie, rozsławione przez angielskiego pisarza Williama Szekspira. Tragiczna historia miłosna Romea i Julii rozgrywa się między innymi w Weronie, w domu casa di Giulietta przy Via Cappello 27. Werona jest również miastem startowym szlaku winiarskiego Valpolicella.

Nazwa Valpolicella, czyli Dolina wielu piwnic, pojawiła się najprawdopodobniej w XII wieku i jest mieszaniną łaciny i greki. Strefa winiarska rozciąga się na wschód od jeziora Garda, na lewym brzegu rzeki Adygi. Ten  pagórkowaty, pokryty winnicami, sadami owocowymi i gajami oliwnymi obszar słynie przede wszystkim z czerwonego wina Valpolicella i Bardolino. Wina te produkowane są zwykle z trzech odmian winogron: Corvina Veronese, Rondinella i Molinara, których pochodzenie jest niejasne i które są rzadko spotykane w innych rejonach Włoch. Corvina, ciemnojagodowa, gruboskórna odmiana, jest głównym winogronem w czerwonych winach Valpolicella, wnosząc do nich mocne taniny i bogaty czerwono-wiśniowy zapach. Klasycznym winem włoskim z tej okolicy jest Amarone – wino wytrawne, o dużej zawartości alkoholu. Metoda jego produkcji sięga czasów rzymskich.

Winogrona po zbiorze są podsuszane, tradycyjnie na słomianych matach, przez 100 do 120 dni. W wyniku tego zabiegu wzrasta ilość cukrów w gronach. Następnie przeprowadza się winifikację i poddaje wino procesowi dojrzewania w beczkach dębowych, trwającemu ok. 2-3 lat, a później w beczkach z drewna wiśniowego przez ok. 4 miesiące. Wino Amarone powinno zawierać nie mniej niż 14 % alkoholu.

W samym sercu Valpolicella, w Gargagnago, znajdują się winnice Alighierich, należące w prostej linii do potomka poety Dante Alighieriego. Dante Alighieri został skazany za działalność polityczną na wygnanie z rodzinnego miasta Florencji. Schronienie znalazł w 1312 roku w rodzinie Scaligerich w Weronie. Jego pierworodny syn, Pietro Alighieri, zakochany w Weronie i okolicy, nabył w 1353 roku nieruchomość Casal dei Ronchi w Gargagnago. Zabytkowa posiadłość znajduje się w dalszym ciągu w rękach potomków autora „Boskiej komedii” i nadal rolnictwo i uprawa krzewów winnych jest ich podstawową działalnością. Marką Serego Alighieri Masi są nie tylko wina, ale również ekskluzywne lokalne specjały, takie jak grappa, ocet balsamiczny, oliwa, ryż, miód, dżemy. W piwnicach na terenie winnic znajduje się sklep, w którym można skosztować wina i zakupić wszystkie produkty Serego Alighieri, Masi i Bossi Fedrigotti. W 2003 roku winnica Serego Alighieri obchodziła jubileusz 650-lecia. Z tej okazji  wyprodukowano wino rocznicowe Anniversario Valpolicella Classico Superiore. Posiadłość poddawano wielokrotnie renowacji, tworząc  jednocześnie eleganckie miejsce na spotkania biznesowe i rekreacyjne. Organizowane są tu różne kursy, na przykład gotowania. Obecni właściciele winnic prowadząc działalność gospodarczą łączą ją z bogatą tożsamością historyczną i kulturową prowincji.

bozena.ronowicz@gmail.com    Wszelkie prawa zastrzeżone 2014 ©